در اين حالت ، و به اين كار نمىتوان رسيد جز باقضاء صوم يك روز و اگر ماه رمضان همواره تمام بود در صورتى كه آغاز آن را مىدانستيم از رؤيت شوال بىنياز ميشديم و افطروا لروئيته معناى ديگر ميداد . استدلال مجدد از كتب شيعه زيديه بر اينكه فقط با رؤيت هلال بايد اوايل ماهها را تعيين كرد آرى تعصب چشمهاى بينا را كور مىكند و گوشهاى شنوا را كر مىسازد و شخص را معتقد به امورى مىنمايد كه خرد و دانش آن را گواهى ندهد و اگر تعصب و هوادارى بيهوده و غلط نبود هرگز بر خاطر اين قوم چنين اغلاط خطور نمىكرد بخصوص با رواياتى كه در كتب شيعه زيديه است كه اصحاب ايشان رضوان اللّه عليهم آن روايات را تصحيح كرده‌اند . مانند اين روايت كه مردم در عهد امير المؤمنين ماه رمضان را بيست و هشت روز روزه گرفتند و امير ( ع ) ايشان را فرمود كه يك روز ديگر هم روزه بدارند . بدين جهت اين اتفاق افتاد كه ماه رمضان و شعبان هر دو را ناقص دانسته بودند و مانعى روى داد كه مردم نتوانستند هلال رمضان را رؤيت كنند پس عده را تكميل كردند و در آخر كار بديشان آشكار شد كه حقيقت امر خلاف اين است . و باز مانند اين روايت كه از ابى عبد اللّه صادق منقول است كه فرمود وقتى شما شعبان را حفظ كرديد و ابر مانع شد كه رؤيت هلال گردد سى روز بشماريد آنوقت روزه بداريد . باز مانند روايت ديگر كه از صادق هم نقل كرده‌اند كه پرسيدند اهله چيست فرمود اهله شهور هستند و چون هلال را ديدى روزه بدار و چون بار ديگر هلال را رؤيت كردى روزه خود را بگشاى . اين اخبارى كه گفته شد در كتب شيعه فقط مقصور بر صوم است ولى از سادات خود كه خاندان رسولند بسيار در شگفت هستم كه چطور بدين سخنان گوش فرا